Wspieramy tych, którzy wspierają innych.

Komunikacja bez przemocy nie oznacza rezygnacji z granic ani zgadzania się na każde zachowanie.

Profesjonalna relacja może wymagać odmowy, zatrzymania zachowania przekraczającego granice, nazwania problemu, przekazania sprawy innej osobie lub zakończenia rozmowy.

Znajomość właściwego komunikatu nie zawsze oznacza możliwość skorzystania z niego w chwili silnego napięcia.

Pracujemy nad rozpoznawaniem własnej reakcji, utrzymaniem zdolności do świadomego działania i powrotem do równowagi po wymagającym zdarzeniu.

W pracy medycznej i opiekuńczej pojawiają się sytuacje, których nie da się w pełni przewidzieć: agresywne zachowanie, skarga, konflikt, trudna informacja lub zdarzenie szczególnie obciążające pracownika.

Celem jest zwiększenie zdolności zespołu do działania również wtedy, kiedy sytuacja nie przebiega zgodnie z planem.

Przeciążenie nie zawsze jest od razu widoczne. Pierwszym sygnałem może być mniejsza cierpliwość, drażliwość, automatyczne reagowanie, trudność z odłączeniem się od pracy lub stopniowa utrata poczucia sensu.

Wczesne rozpoznanie tych sygnałów zwiększa możliwość działania, zanim zaczną wpływać na pracownika, zespół i jakość opieki.

Praca z chorobą, zależnością, cierpieniem i odpowiedzialnością za drugiego człowieka stawia pytania, których nie rozwiązuje sama procedura.

Perspektywa doradztwa filozoficznego pozwala pracować z sensem, wartościami, odpowiedzialnością, granicami oraz doświadczeniem bezradności. Jest elementem refleksji zawodowej — nie terapią.

Sposób komunikacji pracownika może pozostać sprawą jednej rozmowy albo stać się sprawą całej organizacji.

Uwzględniamy obsługę skarg, komunikację pisemną, sytuacje reputacyjne, komunikację kryzysową oraz zasady przekazywania sprawy osobom odpowiedzialnym.